Nawożenie.

Wielogatunkowa ruń łąkowa posiada zróżnicowane wymagania względem zaopatrzenia w składniki pokarmowe. Z tego tytułu na łąkach i pastwiskach jest znacznie trudniej ustalić odpowiedni poziom nawożenia, niż w przypadku upraw polowych, gdzie najczęściej występują monokultury. W ustalaniu optymalnego wyliczania poziomu nawożenia trwałych użytków zielonych należy uwzględnić:
 

- zasobność gleby,

- oczekiwaną wydajność,

- sposób użytkowania,

- przyswajalność składników pokarmowych

- termin stosowania,

- skład florystyczny runi.
 

Nawożenie nawozami mineralnymi:

Azot

Roczne dawki nawożenia na użytki zielone przy zasadach agrotechniki zrównoważonej wynoszą dla gleb:
 

- mineralnych 100-180 kg N/ha

- organicznych 60-100 kg N/ha
 

Maksymalnie 60 kg N/ha na jeden odrost. Częstym błędem jest jednokierunkowe nawożenie azotem, co prowadzi do zubożenia siedliska i degradacji runi.

Fosfor

Roczne dawki P205
 

- na glebach mineralnych - 50-80 kg/ha

- na glebach organicznych - 80-100 kg/ha
 

Fosfor jest pierwiastkiem mało ruchliwym w glebie dlatego można całą dawkę nawozu wysiać jednorazowo, najlepiej jesienią ponieważ wpływa to pozytywnie na mrozoodporność runi. Drugim możliwym terminem jest wczesna wiosna.

Potas

Roczne dawki K20

- na glebach mineralnych - do 120 kg/ha

- na glebach organicznych - 120-180 kg/ha
 

Maksymalna dawka na jeden odrost 50 kg/ha

Nawożenie nawozami organicznymi:

Bardzo dobre wyniki daje nawożenie obornikiem raz na 3-5 lat w dawce 30-40 ton. Wykonujemy ten zabieg jesienią.

Korzyści płynące z nawożenia obornikiem:

- wprowadzenie mikro i makro elementów,

- poprawa mikroklimatu darni łąkowej i bilansu wilgoci w glebie,

- przyspieszenie odrostu na wiosnę o 7-10 dni i przedłużenie jesiennej wegetacji,

- aktywuje mikroflorę i faunę łąkową.