Kostrzewa trzcinowa (Festuca arundinacea Schreb.)

Trawa wysoka, tworzy rozłożyste kępy, korzeni się głęboko, wytrzymała na niedobór wody, a równocześnie znosi wysoki poziom wody gruntowej. Trawa trwała, wytrzymuje ostre zimy. Wiosną rusza wcześnie, azotolubna, o dużej zdolności konkurencyjnej.
Do niedawna traktowana jako trawa o średniej wartości pokarmowej, smakowitości, po wykłoszeniu szybko drewnieje i staje się małowartościową paszą. Prace hodowlane nad tym gatunkiem w kierunku zmniejszenia zawartości krzemionki dały pozytywne rezultaty w postaci nowych, lepszych odmian i możliwość skarmiania od wczesnej wiosny do późnej jesieni (nie wykazuje zmniejszania zawartości chlorofilu). Ponadto dobre plony uzyskiwane przy uprawie tak na ciężkich glinach, jak i na piaskach zwiększyły zainteresowanie tym gatunkiem w mieszankach. Przydatna bardziej na łąki, z większym przeznaczeniem na kiszonki. W runi pastwiskowej blaszki liściowe są trudniej zrywalne, twardsze w porównaniu z innymi gatunkami. Kostrzewa trzcinowa najbardziej przydatna jest na gleby bielicowe o niskiej pojemności wodnej, gdzie w okresach posuch letnich, jest jedynym gatunkiem obok kostrzewy czerwonej, owczej i kupkówki gwarantującym plonowanie użytku.