"KORZYŚCI PŁYNĄCE Z ZASTOSOWANIA RENOWACJI UŻYTKÓW ZIELONYCH METODĄ PODSIEWU"

"KORZYŚCI PŁYNĄCE Z ZASTOSOWANIA RENOWACJI UŻYTKÓW ZIELONYCH METODĄ PODSIEWU"

Północno-wschodni rejon Polski stanowi dużą konkurencję
względem prowadzenia intensywnej gospodarki zwierzęcej. Na produkcję
wartościowych pasz w tym regionie korzystny wpływ ma panujący tam układ
czynników siedliskowych np: woda, gleba, położenie. Sprzyjające
uwarunkowania siedliskowe zaś istotnie wpływają na skład botaniczny runi
łąkowo-pastwiskowej, która świadczy o ilości i jakości pokarmowej
pozyskiwanej paszy.
W rolnictwie, dążenie do posiadania łąk i pastwisk o jak najbardziej
korzystnym składzie florystycznym jest zadaniem priorytetowym i możliwym
do osiągnięcia w bardzo krótkim przedziale czasowym. Rozpatrując aspekt
ekonomiczny cel ten można osiągnąć
na drodze stosowania istniejących już sposobów odnawiania użytków
zielonych.
Obecnie renowacja łąk i pastwisk dokonywana jest metodą podsiewu, która
wraz z wiodącym postępem nowych rozwiązań technicznych wypiera z obiegu
najbardziej popularną metodę pełnej uprawy. O skuteczności
przeprowadzenia podsiewu użytków zielonych decyduje m. in. właściwy
wybór gatunków i odmian. Wynikiem prawidłowego wyboru roślinności
łąkowo-pastwiskowej, która w określonym siedlisku osiągnie pełnię
swojego rozwoju, jest dłuższe jej utrzymanie się w runi. Zatem do
podsiewu najlepiej nadają się gatunki łatwo kiełkujące i szybko rosnące
po zasiewie, np.: kostrzewa łąkowa, festulolium, kupkówka pospolita,
życica trwała, życica wielokwiatowa, koniczyna biała, koniczyna
białoróżowa (tzw. szwedzka) i koniczyna łąkowa (tzw. czerwona).
Polecając powyższe gatunki do podsiewu warto również zwrócić uwagę na
odmiany hodowlane, które wyróżniają się szybką zdolnością aklimatyzacji
w istniejącej już darni. Uwzględniając siedlisko i sposób użytkowania
najdogodniejsze do podsiewu są mieszanki ANULA – mieszanka łąkowa na
gleby wilgotne i optymalnie wilgotne oraz KRASULA i KRASULA PREMIUM –
mieszanki kośno-pastwiskowe na gleby optymalnie wilgotne i okresowo
posuszne z zamiennym udziałem (w zależności od rodzaju siedliska)
kupkówki pospolitej i festulolium. W użytkowaniu pastwiskowym, na typowe
suche siedlisko poleca się mieszankę MUĆKA – jest to popularna mieszanka
trawiasta z udziałem koniczyny białej i lucerny siewnej. Ponadto
obecność ww gatunków w podsianej runi użytków zielonych bardzo
korzystnie wpływa na jakość paszy, zwiększając plon energii z 1 ha o
blisko 32% i białka o około 39%. W związku z tym nakłady poniesione na
odnowienie łąk lub pastwisk będą znacznie mniejsze w przypadku produkcji
pasz, ponieważ lepsza jakościowo pasza spowoduje m. in. wzrost
produkcyjności mleka w gospodarstwie. Mówiąc o doborze gatunków do
podsiewu warto wspomnieć także o ilości wysiewu, gdyż kwestia kosztów w
tym przypadku również odgrywa ogromną rolę. Prof. Piotr Goliński z AR w
Poznaniu proponuje, przy tradycyjnych metodach podsiewu przy 50%
odkryciu gleby, jak również przy użyciu specjalistycznego sprzętu,
wysiew nasion traw na 1 ha w ilości 15 kg i 3 kg roślin motylkowatych.
Celowość i znaczną efektywność podsiewu osiąga się jednak przy
zastosowaniu odpowiednio większej normy wysiewu nasion, uwzględniając
stan starej darni, siedliska, termin wykonania zabiegu, jak również
nawożenie, rodzaj użytkowania i innych zabiegów pielęgnacyjnych.
Wśród rolników bardzo często pojawia się spór o to w jakim terminie
wykonać metodę podsiewu. Za najlepszy okres do przeprowadzenia tego
zabiegu uważa się wczesną wiosnę. Ma to związek ze stanem uwilgotnienia
gleby. Warto jednak przypomnieć, że wówczas tempo wzrostu starej runi
łąkowo-pastwiskowej jest bardzo wysokie. Z uwagi na to, firma Sowul &
Sowul opracowała specjalistyczne mieszanki ROKITA i BORUTA, które nadają
się do renowacji istniejących już użytków zielonych w okresie wiosennym.
Komponenty wchodzące w skład mieszanek cechuje bardzo szybka zdolność
odrastania. Ponadto składniki tych mieszanek są wysoce konkurencyjne
względem starej darni. Coraz częściej dogodnym terminem na wykonanie
podsiewu jest okres późno-letni (najczęściej po zbiorze II lub III
pokosu - koniec sierpnia, wrzesień, pierwsza połowa października). W tym
czasie czynniki wilgotnościowe są w stanie zapewnić szybki rozwój nasion
po zasiewie. Również ruń istniejącego już danego użytku zielonego
odrasta znacznie wolniej. Jest to również odpowiedni termin z punktu
widzenia dobrego ukorzenienia się siewek i zahartowania się roślin przed
ewentualnym wymarznięciem. W tym przypadku Sowul & Sowul poleca Państwu
mieszanki MUĆKA oraz KRASULA – PREMIUM.
Po wykonaniu podsiewu łąki lub pastwiska należy pamiętać o zastosowaniu
odpowiedniej dawki nawozów mineralnych. Niewskazane jest nawożenie
azotowe przed podsiewem, ponieważ roślinność runi pierwotnej zaczyna
bujnie rozwijać się kosztem prawidłowego i wyrównanego wzrostu młodych
siewek podsianych gatunków. W związku z tym dawki NPK powinny być
odpowiednio zmniejszone (20-30 kg/ha w czystym składniku).
O skuteczności podsiewu decyduje również właściwa pielęgnacja. Dotyczy
to w szczególności wykonania zabiegu podsiewu w okresie wiosennym, kiedy
to roślinność wyrastająca ze starej darni stanowi dużą konkurencję dla
młodych siewek. Rolnik powinien, po upływie 2-3 tygodni od momentu
wzejścia podsianych nasion, przeprowadzić tzw. koszenie odchwaszczające.
Koszenie takie udostępni nowym roślinom dostęp do światła, ograniczy
wzrost roślin ze starej darni a przyspieszy rozwój młodych siewek, jak
również będzie jedną z tańszych metod walki z chwastami.
Do zalet renowacji użytków zielonych metodą podsiewu należałoby zaliczyć
uzyskanie niskich kosztów wykonania. Bez względu na sposób
przeprowadzenia podsiewu jest to zabieg o 50-60% tańszy od tradycyjnej
metody renowacji łąk i pastwisk, jaką jest orka i ponowny wysiew nowej
mieszanki. Kolejną korzyścią płynącą z zastosowania podsiewu w renowacji
użytków zielonych są względy organizacyjne. W tej kwestii także
odnotowuje się mniejsze koszty poniesione na pracę i liczbę wymaganych
zabiegów renowacyjnych w porównaniu do innych metod. Decydując się na
renowację runi łąkowo-pastwiskowej należy kierować się czynnikami
siedliskowymi, biologicznymi, agrotechnicznymi, ekonomicznymi i
mechanicznymi. Potwierdzają to mnogie źródła literaturowe oraz nowości
rynkowe w tym zakresie. Stosowanie podsiewu zwiększa skuteczność poprawy
plonowania i jakości runi.